Van GPT naar Claude: De reis van een Vancouver-ontwikkelaar door het Wilde Westen van Vibe Coding

Door Chris – AI‑producten bouwen tussen Uber‑ritten door

---

Zes maanden geleden dacht ik dat ik de heilige graal had gevonden. GPT zou alles veranderen – verdomme, het was levensveranderend. Maar het punt met revolutionaire momenten is: soms besef je pas hoe onhandig je revolutie was totdat je iets beters vindt. En soms besef je pas hoe gevaarlijk je nieuwe speeltje is totdat het een kaartenhuis voor je bouwt.

Enter Anthropic (/an-THROP-ik/), het bedrijf opgericht door voormalige OpenAI‑medewerkers, en Claude (/klohd/), hun vlaggenschipmodel. Werken met Claude deed me beseffen dat mijn vroege GPT‑dagen waren als proberen te coderen op een Nokia uit de jaren 90 vergeleken met een iPhone – behalve dat de iPhone ook je garage in brand kan steken als je de handleiding niet leest.

Ik ben hier niet om GPT volledig af te kraken – het heeft nog steeds de mainstream narratief in handen en heeft bredere tooling‑ondersteuning. Maar vooral ben ik hier om te praten over iets dat mijn leven heeft opgeslokt voor wat aanvoelt als decennia (ook al is het maar zes maanden): vibe coding.

Wat is Vibe Coding in hemelsnaam? (En waarom het geen magie is)

Als je vibe coding nog niet hebt ontdekt, laat dan alles vallen en duik erin – maar houd je kritische denkhelm op. De term werd gepopulariseerd door Andrej Karpathy, die het omschreef als 'volledig meegaan met de vibes, de AI code laten genereren, en het gewoon als vanzelfsprekend aannemen.' Het klinkt bevrijdend.