Mijn AI-contentpijplijn bouwen: Van gebrabbel tot gepubliceerd in 12 talen
Ik heb deze pijplijn gisteravond afgerond en ik ben er echt trots op. Drie AI-modellen, een Telegram-bot, lokale spraakherkenning en een vertaallaag – allemaal om een wankel 10 minuten durend telefoonmonoloog om te zetten in een gepolijste blogpost die in 12 talen is gepubliceerd. De meeste mensen zouden dit overengineered noemen. Ik noem het de enige manier waarop ik mezelf zover kon krijgen om daadwerkelijk consistent te publiceren.
Het probleem: ik ben nog geen YouTube-persoonlijkheid
Mijn hersenen werken niet snel voor de camera. Ik ben niet een van die mensen die gewoon natuurlijk kunnen improviseren voor een publiek. Dus in plaats daarvan film ik mezelf terwijl ik langzaam praat gedurende ongeveer 10 minuten op mijn telefoon – brabbelen, haperen, hardop denken. Het is niet mooi. Maar het is authentiek, en dat is wat telt.
De rauwheid is waar het echte denken leeft. Ongeschreven, ongepolijste eerste gedachten bevatten vaak de meest oprechte inzichten. Het probleem is dat niemand een transcript wil lezen van iemand die hardop denkt. Dus bouwde ik een systeem dat de authenticiteit behoudt en de rommel verwijdert.
De pijplijn: wat er echt gebeurt
Ik schreef een Python-script dat audio uit mijn telefoonvideo haalt als een M4A-bestand. Dat wordt geüpload naar een Telegram-bot die ik heb gebouwd en host op mijn VPS. Telegram is mijn automatiseringshub geworden – het ontvangt het bestand, downloadt het en voert het door Whisper, OpenAI's open-source spraak-naar-tekstmodel, dat lokaal draait. Er komt een ruw transcript uit.
Dat transcript gaat in een vierfasen AI-pijplijn, elke fase afgesloten met mijn goedkeuring in Telegram:
Fase 1—Claude stelt op. Het ruwe transcript komt eerst bij Claude. De prompt vraagt het om een boeiende blogpost te schrijven in mijn stem – informeel, eerlijk, technisch onderbouwd. Het voegt structuur en flow toe en haalt de belangrijkste ideeën eruit. Ik krijg een preview-link en twee knoppen: Goedkeuren of Bewerken.
Fase 2—DeepSeek daagt uit. Als ik goedkeur, krijgt DeepSeek het concept van Claude en valt het aan. De prompt vraagt om factchecking, toegevoegde technische diepgang en een licht tegendraads analytisch perspectief – terwijl het persoonlijke verhaal behouden blijft. DeepSeek is verrassend goed hierin. Het duwt terug waar Claude te meegaand was.
Fase 3—Claude synthetiseert. Claude krijgt beide concepten en voegt ze samen. Persoonlijke stem van de Claude-versie, technische diepgang van de DeepSeek-versie. Dit is de uiteindelijke post. Nog een goedkeuringspoort voordat iets live gaat.
Publiceren—DeepSeek vertaalt. Wanneer ik op publiceren klik, vertaalt DeepSeek de uiteindelijke HTML in 12 talen, met behoud van alle opmaak. Elke vertaling krijgt een eigen pagina op de blog met een taalkiezer, een voettekst voor abonnees en ingebouwde affiliatelinks.
Waarom drie modellen in plaats van één
Omdat elk model een andere faalmodus heeft. Claude schrijft prachtig maar kan te meegaand zijn – het zal je slechte idee oppoetsen tot het overtuigend klinkt. DeepSeek is analytischer en daagt aannames uit, maar kan de persoonlijke stem verliezen. Door ze in volgorde te gebruiken ontstaat een systeem van checks and balances.
De echte magie gebeurt in Fase 3, waar Claude beide perspectieven synthetiseert. Het is alsof je een goede redacteur hebt die weet wanneer hij de persoonlijkheid moet behouden en wanneer hij de strengheid moet toevoegen.
Wat eruit komt
Een 10 minuten durende brabbelsessie wordt een post van 900 woorden die leest alsof ik er uren aan heb besteed. Belangrijker nog, het klinkt als ik – niet als een generieke AI-blogpost – omdat het bronmateriaal echt mijn ongefilterde denken is en de prompts zijn afgestemd om die stem te behouden.
De implementatie in 12 talen betekent dat elke post een publiek bereikt dat ik nooit zou bereiken door alleen in het Engels te schrijven, zonder extra inspanning van mijn kant.
Het echte punt
Dit systeem optimaliseert voor het juiste – het verwijdert alle wrijving van het deel dat er echt toe doet, namelijk het denken. Wanneer ik weet dat de pijplijn alles stroomafwaarts afhandelt, stop ik met zorgen maken over hoe ik klink en denk ik gewoon hardop. Dat is het hele punt.
Get new posts
Subscribe in your language
New posts delivered to your inbox. Unsubscribe anytime.
Receive in: